Οι άνθρωποι επινόησαν τη θεά της τύχης για να δικαιολογήσουν τη δική τους έλλειψη θέλησης.

Ειδήσεις

Άνθρωποι τύχης είδωλον επλάσαντο, πρόφασιν ιδίης αβουλίης.

Οι άνθρωποι επινόησαν τη θεά της τύχης για να δικαιολογήσουν τη δική τους έλλειψη θέλησης.

Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., 

 

Κ.κ Συνάδελφοι,

Πιθανόν να σας έχω κουράσει με την συνεχή αναφορά μου στην μεταρρύθμιση που χρειάζεται ο κλάδος.

Πρόοδος σημαίνει εξέλιξη, σημαίνει αναθεώρηση, σημαίνει την ικανότητα να αντιλαμβάνεσαι τις νέες προκλήσεις και να ανταποκρίνεσαι στις απαιτήσεις των καιρών.

Ταυτόχρονα απαιτείται συμπόρευση, σύμπνοια και συνεργασία, προκειμένου όλοι μαζί και ο καθένας από το μετερίζι του να συμβάλλει στη βελτίωση της καθημερινότητας του δικαστικού επιμελητή, ώστε να καταστεί συλλειτουργός στον πολυβασανισμένο τομέα της δικαιοσύνης.

Ακριβώς αυτό το όραμα θα πρέπει να υπηρετήσει η νέα διοίκηση.

Για να προλάβουμε τις εξελίξεις θα πρέπει να εφαρμόσουμε ένα στρατηγικό σχέδιο δράσης με Στόχους και Προτάσεις εκμεταλλευόμενοι με τον καλύτερο τρόπο  τις νέες τεχνολογίες:

Να εντάξουμε στις προτεραιότητες μας την ηλεκτρονική εφαρμογή του άρθρου 51 με προγραμματισμό για μελλοντική εφαρμογή του άρθρου 139 κ.λ.π

– Να βάλουμε στόχο κοινωνικά δικαιότερη κατανομή ύλης και πόρων.

Μην ξεχνάτε την αύξηση της ανεργίας, με ανισότητες που οδηγούν σε παραιτήσεις άξιων συναδέλφων.

– Να βρούμε τρόπους να σχεδιάσουμε και παλέψουμε να δημιουργηθεί νέα επαγγελματική ύλη .

– Να αναβαθμίσουμε το εκπαιδευτικό μας επίπεδο.

– Να παλέψουμε να καταστεί ο Δικαστικός Επιμελητής ισότιμο μέλος της Ελληνικής και Διεθνούς Νομικής Κοινότητας  κ.λ.π .

Συνυπολογίζοντας ότι δεν υπάρχει άλλος χρόνος για χάσιμο, θεωρώ ότι το συμφέρον μας είναι να γυρίσουμε την πλάτη σε αυτούς που μας καθηλώνουν και να δώσουμε ώθηση για να εφαρμοστούν προτάσεις και προγράμματα μήπως και σωθούμε !

Είναι πια κοινό μυστικό, ότι το συνδικαλιστικό κατεστημένο, δηλαδή το σύστημα ατόμων και ισχυρών ομάδων συμφερόντων που εξουσιάζουν καίριους τομείς του κλάδου μας και ελέγχουν μεγάλο όγκο δουλειάς, αντιδρά σε κάθε προσπάθεια ανανέωσης, η οποία θα μπορούσε να απειλήσει την κυριαρχία του και να αποτελέσει ανάχωμα στη βρώμικη δουλειά του.

Εντελώς ξένοι με το συμφέρον του κλάδου, τον οποίο έχουν ταχθεί να υπηρετούν, ο κάθε ένας από τη θέση του. Με τη σκέψη τους και τη δράση τους μόνο στα δικά τους, μικρά, συμφέροντα.

Με αυταπόδεικτη την αδυναμία τους να αντιμετωπίσουν κάθε απόπειρα για «ανασυγκρότηση», «αναδιάταξη», «συνεργασία», «κατάθεση προτάσεων για το μέλλον» δημιουργικά και με τον τρόπο αυτό να την καταδικάζουν σε αποτυχία.

Σε αυτήν την εικόνα υπάρχει μια καθαρή διαχωριστική γραμμή:

Από τη μια τα «απομεινάρια της ημέρας» που τελείωσε. Και από την άλλη, όσες και όσοι θέλουμε να ζήσουμε καλύτερα και το προσπαθούμε .

Μόνο που για να οδηγηθούμε σε αποτέλεσμα χρειαζόμαστε όραμα για το μέλλον, σωστές επιλογές για τα επόμενα χρόνια, με στόχους συγκεκριμένους και τα αντίστοιχα χρονοδιαγράμματα.

Η σημερινή κατάσταση δεν δημιουργήθηκε από τη μία μέρα στην άλλη, αλλά χτίστηκε σταδιακά,  ήδη από το 1995. Μην ξεχνάτε το άρθρο 51 και 139 ή τον αθέμιτο ανταγωνισμό, που βεβαίως πάντα υπήρχε, μα κανείς δεν τόλμησε να τον αγγίξει «μόνο προεκλογικά για ψηφοθηρία».

Ο κλάδος από τις αρχές του 2000 θα μπορούσε να είναι σε πορεία ανάπτυξης, ενδεικτικά και μόνο αναφέρω ότι το 2007  η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε τον 1393/07 κανονισμό με τέσσερις διαφορετικές ευρωπαϊκές διαδικασίες περί διαταγής πληρωμής, εκτελεστού τίτλου και επιδόσεων (η επίδοση απευθείας σε δικαστικό επιμελητή αλλού κράτους μέλους, η οδηγία για το ευεργέτημα πενίας ,η ηλεκτρονική επίδοση κ.λ.π) τον οποίο τροποποίησε το 2013 .

Άνοιξε τότε ένα νέο πεδίο ύλης για τους δικαστικούς επιμελητές με τον κανονισμό αυτόν να προβλέπει ότι όλα τα κράτη μέλη οφείλουν να ορίσουν όργανα τα οποία ονομάζονται «υπηρεσίες διαβίβασης» και «υπηρεσίες παραλαβής» για τέτοιες υπηρεσίες μπορούν να ορίσουν Δικαστικούς επιμελητές και άλλους δικαστικούς και δημόσιους λειτουργούς, το οποίο όμως οι προηγούμενες διοικήσεις άφησαν ανεκμετάλλευτο και δεν δημιούργησαν τις κατάλληλες υποδομές They Were Lobbyists  .

Η προηγούμενες διοικήσεις δεν τόλμησαν να ακολουθήσουν την πρόοδο και έμειναν καθηλωμένες στο παρελθόν κρατώντας αγκαλιά τις δάφνες και τις δόξες που παρήλθαν.

 Σήμερα οι ανατροπές είναι καθημερινές και αυτό πρακτικά σημαίνει την καθιέρωση ενός νέου μοντέλου συλλογικής λειτουργίας με συνεχή ενημέρωση του συνόλου των συναδέλφων, με διαβούλευση, ανταλλαγή απόψεων και συνδιαμόρφωση των θέσεων του κλάδου μας, σε σχέση με τα σημαντικά θέματα που ανοίγονται και θα μας απασχολήσουν στο μέλλον.

Μόνο έτσι θα μπει ένα τέλος στις συνδικαλιστικές αντιλήψεις που δεν αντιλαμβάνονται ότι οι εποχές των κλειστών συνδικαλιστικών συντεχνιών πέρασαν ανεπιστρεπτί και ότι οι αποφάσεις για τα κρίσιμα ζητήματα του κλάδου μας δεν μπορούν πια να λαμβάνονται «κεκλεισμένων των θυρών», εν αγνοία και εν απουσία της μεγάλης πλειοψηφίας των συναδέλφων.

Η ηλεκτρονικότητα του κλάδου ολοκληρώνεται αρχικά με το μητρώο, τις ηλεκτρονικές υπογραφές- και εδώ θα σας θυμίσω το νομοθετικό πλαίσιο της σφραγίδας της Χάγης-, την ηλεκτρονική επίδοση, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, ηλεκτρονικός τρόπος καταθέσεως και υπολογισμού μερίσματος, και ελπίζουμε να ακολουθήσουν  ηλεκτρονικές έρευνες, ενιαίο ηλεκτρονικό σύστημα καταχώρησης κτηματολογικών εγγραφών, ηλεκτρονικές αναρτήσεις, ηλεκτρονικές κατασχέσεις  και πολλά άλλα .

 Σε ένα κλάδο διακίνησης και διαχείρισης πληροφορίας όπως ο δικός μας, είναι φυσικό επακόλουθο η εξέλιξη της τεχνολογίας με την ανάπτυξη των πληροφοριακών συστημάτων να αλλάζει άρδην τα δεδομένα και να δημιουργεί νέο εργασιακό περιβάλλον, εντελώς διαφορετικό από αυτό που έως τώρα είχαμε συνηθίσει να λειτουργούμε.

Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι,

Η Ψηφιακή εποχή δεν είναι ούτε ευχή, ούτε κατάρα, είναι η εξέλιξη κι αν ο κλάδος δεν καταφέρει να την ακολουθήσει, θα τεθεί στα παραδοσιακά επαγγέλματα που χάθηκαν πολύ συντομότερα από ότι θα θέλαμε να νομίζουμε.

Το νέο και το άγνωστο δημιουργούν συνήθως φοβίες.

Ορισμένοι αποφεύγουν να αντιμετωπίσουν το νέο, δυσκολεύονται να ξεβολευτούν, νοσταλγούν το παρελθόν, αγκαλιάζοντας την παράδοση σαν σανίδα ψυχολογικής ασφάλειας. Άλλοι, όμως, προσπαθούν να τιθασεύσουν το νέο και άγνωστο με όπλο τη γνώση. Ο κλάδος , βεβαίως, έχει υποχρέωση να εξοπλίσει τον κάθε συνάδελφο με την απαραίτητη γνώση, καθώς επίσης να του παρέχει ασφάλεια και προστασία.

Επιγραμματικά θα μπορούσα να ισχυρισθώ ότι το νέο όραμα για τον κλάδο συνοψίζεται στο τρίπτυχο ΕΝΟΤΗΤΑ – ΑΝΑΝΕΩΣΗ – ΣΥΝΑΠΟΦΑΣΗ με ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ.

Με εκτίμηση,

Κανέλλος Μιχάλης

1 σκέψη στο “Οι άνθρωποι επινόησαν τη θεά της τύχης για να δικαιολογήσουν τη δική τους έλλειψη θέλησης.

  1. Συμφωνώ σε πολλά κ. Κανέλλο. Από την μικρή μου εμπειρία στον χώρο, έχω αντιληφθεί ότι συμβαίνουν…σημεία και τέρατα! Ακόμη περισσότερο αποκαρδιωτική είναι η απάντηση ορισμένων όταν τους τεθούν ζητήματα που «καίνε» : «Αυτά πάντα γίνονταν και θα γίνονται»! Αυτή είναι η αντίληψη κάποιων για το μέλλον του κλάδου. Ζητάμε ίση μεταχείριση, ισόνομη κατανομή της τραπεζικής ύλης για όσους συναδέλφους ενδιαφέρονται (ακόμη και με κλήρωση) και διασφάλιση του δικαιώματος στην εργασία του μικρομεσαίου δικαστικού επιμελητή, που έχει συναίσθηση του ρόλου που επιτελεί. Περισσότερα προσεχώς…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *